ZİYARETÇİ DEFTERİ

* Değerli büyüğüm zülfükar ağbi öncelikle sana sayğı ve sevgilerimi sunuyorum ellerinden öpüyorum.Gerçekten senin duyğularını iyi anlıyorum gerçekten yorumun çok güzel olmuş okurken duyğulanmadığımı gizleyemem .bundan sonraki yazılarının devamını paylaşmak üzere sağlık ve esenlikler diliyorum. 

* AMERİKAN SAVAŞÇILARI


2002’nin 3 Kasım seçimlerinin sıradan bir seçim olmadığı her geçen gün daha iyi anlaşılıyor.
Fotoğraf netleşiyor, renkler yerli yerine oturuyor.
Irak’ta Saddam’ın görevi sona eriyor. Amerika’ya yaptığı hizmetlerinin bedelini canıyla ödüyor.
Bir buçuk milyon suçsuz masum Iraklı katlediliyor.
Büyük Ortadoğu Projesi, Ortadoğu da şekillenirken ülkemizde hükümet değişiyor.
2002, 3 Kasım seçimlerinde AKP tek başına iktidara getiriliyor. Bir ara seçimle de Recep Tayyip Erdoğan başbakanlığa oturtulup, BOP’un eşbakanlığı görevine getiriliyor.
Şeker gibi ABD Projesi, Bush-Erdoğan görüşmesiyle tıkır tıkır işlemeye başlıyor.
Bu projenin başladığı zamanın üstünden tam yedi yıl geçiyor. AKP bu dönemlerde yapılan seçimleri tek başına kazanıyor. İktidarını sekizinci yılına devriştiriyor.
Irak’ın BOP Projesiyle geldiği durum ortada.
Kürtler, Araplar, Türkmenler, Şiiler, Sünniler, Keldaniler derken etnik ve mezhepsel anlamda param parça.
Bu parçalanma yetmezmiş gibi kuzeyde Amerika’nın bekçiliğini yapması için kurulan bir Kürt devleti ortaya çıkıyor.
Arap toplumunda laik sayılan Irak devletinden geriye kalan parçalanmış ve birbirine düşürülmüş insanlar topluluğu oluşuyor.
Bunun adı Batı ve Amerika için demokrasi, Iraklı içinse geleceğin kanlı ve karanlık hesaplaşma günleri oluyor.
Kısacası bu katliam ABD ve AB’nin Irak açılımı, bedeli de orta yerde.
Bütün feodalite ve ilkellik iş başında.
Genişletilmiş Ortadoğu Projesi (GOP)un mücadelesi Afganistan ve Pakistan toprakları üzerinde sürüyor.
GOP açılımındaki sıkıntı NATO’nun ilkel gücüyle aşılmaya çalışılıyor.
BOP bizdeki açılımını altı ay önce Haziran ayında başlatıyor.
Müslüman Cumhurbaşkanımız Bay Abdullah Gül iyi şeyler olacak, güzel şeyler olacak diye düğmeye basıyor.
Açılımımız iki ana unsur üzerine oturuyor. Kürtçülük ve dincilik.
Toprak reformuna karşı gelmiş kürt feodalitesi ağalık. şeyhlik, şıhlık, töre, gelenek ve her türden ilkellik.
İslam dinini yurt dışında sermaye, ülke içinde araç olarak kullanan Türkiye Cumhuriyetini yıkmaya ant içmiş tarikatlar ve cemaatler.
Amerika’nın ve Avrupa’nın beslediği PKK ve her türden dinci örgüt, Hizbullah, milli görüş, İsmail ağa, Fethullah Gülen gibi tarikat ve cemaatler.
İşte, Kürt açılımı ve PKK,
İşte, AKP ve Fethullah Gülen’i yıkmak iddiasıyla açılmış Ergenekon davası.
Kıyamet bunların üzerinde koparılmıyor mu?

AKP iktidarı yedi yıldır yaptıklarını bu yorganların altında gizlemiyor mu?
İşsizlik, yoksulluk, açlık, yolsuzluk ve her türden dokunulmazlık bu yorganın altında saklanmıyor mu?
İşçiler, memurlar, eczacılar, öğrenciler hak aramak için uyarı grevleri yaparken AKP yetkilileri yorganlarını bu eylemlerin üzerine örtmüyor mu?
Yorganın bir ucunda PKK, diğer ucunda tarikat ve cemaatler ülkeyi ellerinde istedikleri gibi oynatıyorlar.
Ülke açılımların ve kapatılmaların gölgesinde ayrıştırılıyor.
Kürtler, Türkler ve diğer etnik guruplar.
Aleviler, Sünniler.
Gayri Müslimler, Rumlar, Ermeniler gibi,
Başbakanın Sivas’ın ötesi dediği yerlerde bir şeyler oluyor.
İzmir’de, İstanbul’da, ülke insanları tahrik ediliyor.
Ülke yangın yerine dönüştürülüyor.
Ayrışmalar öylesine baş döndürücü bir hızla gelişiyor ki Çalıştayların içinden de garip sesler geliyor.
Aleviler Dersim merkezli birbirine düşürülmeye çalışılıyor.
Alevi Bektaşi Federasyonu Başkanı Ali Balkız, Ufuk Uras ve 10 Aralık merkezli parti çalışması yaparken Alevi televizyonu olarak bilinen YOL TV’den profesörün biri garip laflar ediyor.
Bu Profesöre göre AKP Alevilerden bir adım önde yürüyor.
Bu hızlı profesör hızını alamayıp AKP’nin yaptığı açılımları, çalıştayları alkışladıkça alkışlıyor. Kürt, Ermeni, Rum koşusuyla Cumhuriyetle hesaplaşmanın vaktinin geldiğini anlatıyor.
AKP Alevilerden bir adım önde diye de böbürleniyor.
Aşiretler, ağalar, derebeyler ve her türden feodal bağnazlar tarikat ve cemaatlerle Amerikan atına binmiş dörtnala gidiyor.
Taşlar eteklerden ve paçalardan dökülürken Başbakan Bay Recep Tayyip Erdoğan Amerika’ya uçuyor.
Amerika’nın BOP Projesi eksiksiz ve hatasız sürüyor.
Herkes üstüne düşen görevi yerine getirirken ülke yangın yerine dönüyor.
Sivas’ın ötesi yanıyor.
Sivas’ın bu yanı düşünüyor.
Ülke karıştıkça birileri zevkten dört köşe oluyor.
Irak’ta böl, parçala, yönet anlayışı yangınlar içinde ülkemizde servis ediliyor.
Kürtçülük ve dincilik tarihi görevini yerine getiriyor. PKK, tarikat ve cemaatler Amerika adına savaşıyor.
ABD ve AB bunları boşuna mı besliyor.
Tosuncukların dillerinde İslam, ellerinde mavzer, esrar, eroin Amerika, Avrupa kent ve sokaklarında rahat, rahat dolaşıyorlar.

Ülkemde askerler şehit ediliyor.
Silivri’de gazeteciler, bilim adamları, aydınlar yargılanırken Ali Kemal medyası yargısız infaz yapıyor.
Yargı savunma durumuna geçtiğini söylüyor.
Kulakları uzun telli kulaklar dinlemedik insan bırakmıyor.
Hey gidi Anadolu’m, güzel ülkem, cennet yurdum sana çokk çok yazık oluyor.

AŞUR EYLEN
 

* ÖLÜM ÜSTÜNE
Anamız, babamız, çocuğumuzu, akrabamız, köylümüz, arkadaşımız, tanıdığımız, dostumuz, can yoldaşımız ölüyor. Bir daha dönmemek üzere aramızdan ayrılıp gidiyor.
Son insani görevimizi yapıyoruz. Cenazeye katılıyoruz. Başsağlığı diliyoruz. Çok değerliydi diyoruz. Güzel duygularımızı dile getiriyoruz. Güzel sözler söylüyor güzel yazılar yazıyoruz.
Değerli olduğunu dile getirmek için, güzel sözler söylemek için, güzel yazılar yazmak için o kişinin ölmesimi gerekiyor? Aramızdan dönmemek üzere ayrılması mı gerekiyor?
Neden, neden, neden o kişi ölmeden önce hak ettiği değeri vermiyoruz. O güzel duygularımızı dile getirmiyoruz, güzel sözler söylemiyoruz güzel yazılar yazmıyoruz.
Oysa her birimiz, değerli olduğumuzu duymaya, hakkımızda yazılan güzel sözleri okumaya, güzel konuşmaları dinlemeye öylesine ihtiyacımız var ki. Cepten değil kalpten vermeye ve almaya öylesine ihtiyacımız var ki.
Ömür öyle kısa, zaman öylesine hızlı geçiyor ki ve hayat öylesine acı tatlı bilinmiyen sürprizlerle dolu ki. Keşke deseydim, keşke yapsaydım, keşke geç kalmasaydım dememek için neyi bekliyoruz ki. Sevdiklerimizin, değer verdiklerimizin ölmesini mi? Kim ne zaman ölecek ki. Bilen var mı? Bilen yoksa keşke dememek için beklemeyin bekletmeyin.

 

* KÖYLÜYÜ KÖYÜNDEN GÖZYAŞLARIYLA KOPARANLAR UTANSIN
Köyümüzdeki, mahrumiyetten sefaletten, cehaletten kurtulak dedik, ata yurdu baba ocağı köylerimizi, evlerimizi kaderine terk edip, şehre geldik. (gurbete) Ne şehre alışabildik ne köyümüzü unutabildik. Şehirde köylü, köyde şehirli gibi yaşamaya çalıştık beceremedik. Hem köyümüze, hem şehre hem de kendimize yabancılaştık. Günler, haftalar, aylar, yıllar, bir ömür geçti. Köyümüzü özledik, kaderine terk ettiğimiz köyümüzü, evimizi özledik. Köyümüze dönek dedik. Köyümüz ozanı âşık Kızıl tuğ aldı sazı eline vurdu teline, köylü havasıyla yanık sesiyle, köyünü, köylüsünü özleyenlere dedi ki.

Asrı Gurbet Harap Etmiş Köyümü
Bülbül Gitmiş Baykuş Konmuş Gel Hele
Ben Ağayım Ben Paşayım Diyenler
Kapıları Kitlemişler Gel Hele


Bir Ev Burda Bir Ev Karşıda Kalmış
Sorun Hele Bizim Komşular Nolmuş
Kırk Senelik Ağaç Kurumuş Kalmış
Bizim Köye Benzemiyor Gel Hele

Saz Elimde Şu Elleri Gezerdim
Dertli İdim Bazı Destan Yazardım
Sen Aliysen Niye Saçın Ağarttın
Bizim Aliye Benzemiyi Gel Hele

Söyleyene değil söyletene bak derler. Ozanların bizden farkı işte budur. Söyleten duygu o kadar güçlü ki, sadece mursalın değil köyünü terk edenlerin türküsü.
Selam olsun köyünü derinden özleyen köylü yüreklere. Köyünü terk etmek zorunda kalan köylü değil. Köylüyü köyünden gözyaşlarıyla koparanlar utansın.
 

* Sevgili İsmet kardeşim İsmet.
Mursalla ilgili olarak yazmış olduğum kişisel duygu ve düşüncelerimi okuyup yorumladığınız ve eleştiride bulunduğunuz teşekkür ediyorum. Yazınızda “Akraba eş ve dostlarını bu kadar eleştirmeni biraz zalimce buldum her koyun kendi bacağından asılır demiş büyüklerimiz. Bırak herkes kendi bacağından asılsın önemli olan senin köydeki geçmiş yaşantın.” Diyorsunuz. Yazımı dikkatli okusaydınız ve bir bütünlük içinde değerlendirseydiniz, hiçbir akrabamı eş ya da dostumu doğrudan doğrudan hedef haline getirip eleştirmediğimi genel duygumu ve düşüncemi güçlendirmek için o ifadeleri kullandığımı anlayacaktınız. Ben yazsam da yazmasam da herkes kendi bacağından zaten asılıyor. Bu vesile en içten selam sevgi ve saygılarımı sunuyorum.
 

* SEVGİLİ DOSTUMUZ ORHAN MURSAL ANNESİNİ KAYBETMİŞTİR.KENDİSİNE VE TÜM SEVENLERİNE MURSAL.COM OLARAK SABIR VE BAŞ SAĞLIĞI DİLİYORUZ 

* ne kadar güzelsin köyüm 

* HASAN ARSLAN ve ABDULLAH KOCAOĞLUNU kaybetmenin acılarını yüreğimizde hissettik.. Onlara Allah'tan Rahmet, Ailelerine ve sevdiklerine başsağlığı dileriz...
Aşur&YAsemin&Evrim EYLEN 

* zülfükar kardeşim seni çok iyi anlıyorum. köye olan özleminini çok güzel dile getirmişsin anıların canlanmış gözünde bunları düşünmek ve hayel etmek bile çok güzel.amma akraba eş ve dostlarını bu kadar eleştirmeni biraz zalimce buldum her koyun kendi bacağından asılır demiş büyüklerimiz.bırak herkes kendi bacağından asılsın önemli olan senin köydeki geçmiş yaşantın. bunları anımsaman ve yad etmen yeter sana.köydeki geçmiş yaşantıları çok güzel dile getirmişsin ,eline ve emeğine sağlık-selam ve sevgiler hoşca kal.